Φτάνοντας στον προορισμό μας, τον υπέροχο χώρο της ταβέρνας «Χαγιάτι» μέσα στη φύση, είχαμε την τύχη να μας υποδεχτούν αηδόνια με το υπέροχο κελάηδημά τους.

 

Η παρέα είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται, με εξαίρεση τον Θράσο, ο οποίος όταν κατέφθασε λίγο αργότερα, έγινε δεκτός με ένα ζεστό χειροκρότημα. Μεγάλη η χάρη σου κάμπια!

 

Ήταν 11 με 11:30, ώρα που ο ίδιος επέλεξε για το πρωινό του, το οποίο περιελάμβανε σουβλάκια και σουτζουκάκια. Καλά τον “έκοψα” κομμένο όταν ήρθε

 

Στο μεταξύ, οι 12 μονομάχοι είχαν ήδη πάρει τις θέσεις τους στην αρένα και τα παιχνίδια είχαν ξεκινήσει, ενώ το μεσημέρι αποτέλεσε μια ευχάριστη ανάπαυλα για φαγητό, ποτό και κουτσομπολιό πριν τη συνέχεια των αγώνων.

 

Δε λέω, νόστιμο το φαγητό, το κρασί, αλλά όλα αυτά συνδυαστικά με τη ζέστη μας έφερε μια σπαρουπνηλία.

 

Εγώ μόλις σηκώθηκα από το τραπέζι είχα το βλέμμα της αγελάδας και ακόμη θυμάμαι εμένα και την Πόπη Γιουβάνη να είμαστε σαν τις σαύρες και να προσπαθούμε να παίξουμε.

 

Ομολογώ ότι εκεί υπήρχε μια δυσκολία.

Στο δια ταύτα τώρα, το τουρνουά κρίθηκε σε μια τριπλή ισοβαθμία στην κορυφή, όπου τα Buchholz ανέδειξαν τελικό νικητή τον Θράσο Μυρσίνη.

 

Ο Θράσος δεν αρκέστηκε μόνο στον τίτλο του κυπελλούχου, αφού κατέρριψε δύο πανελλήνια ρεκόρ: τον μεγαλύτερο Μέσο Όρο Επίθεσης σε εσωτερική διοργάνωση με 632,2 πόντους και τον μεγαλύτερο Μέσο Όρο Ανοίγματος με 236 πόντους διαφορά.

 

Παράλληλα, πέτυχε και ένα… παγκόσμιο ρεκόρ, με 4 πιρουνιές το δευτερόλεπτο σε κάθε σουτζουκάκι που κυκλοφορούσε στο τραπέζι, κάνοντας τα καημένα να βελάξουν!

 

Το παλικάρι μας σάρωσε για άλλη μια φορά, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε η προεδράρα μας, η Αννίτα Κυπαρισσούδα, μια σταθερή αξία που όποτε κάθεται στο ταμπλό ξέρεις ότι θα δώσει ρεσιτάλ στρατηγικής. Κρίμα μόνο που δεν ήταν παρών ο πιστός της σκύλος Κούκι να την καμαρώσει, γιατί σίγουρα θα ήταν ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της.

 

Την τριάδα συμπλήρωσε η αδάμαστη δύναμη του ελληνικού Σκραμπλ, η Εύη Κατσαούνη, που αποτελεί την οξυδέρκεια μεταμορφωμένη σε άνθρωπο. Είναι από εκείνες τις παίκτριες που βλέπουν λέξεις εκεί που οι υπόλοιποι βλέπουμε απλώς γράμματα, και το να παίζεις εναντίον της είναι σαν να προσπαθείς να νικήσεις υπερυπολογιστή.

 

Το κλίμα ήταν εξαιρετικό και η φιλοξενία του προσωπικού της ταβέρνας υποδειγματική.

Επί της ουσίας, όλοι εμείς αποτελέσαμε μια υπέροχη παρέα χωρίς ηττημένους, γεγονός που έγινε έντονα αισθητό στο τέλος της ημέρας, όταν η ώρα της επιστροφής έφερε μια μικρή στεναχώρια.

 

Εύχομαι να είμαστε γεροί και να ξανασυναντηθούμε σύντομα.

 

 

Υ. Γ : Νομίζω από την ομαδική φωτογραφία φαίνεται ξεκάθαρα ποιο είναι το κέντρο αποφάσεων και ανταλλαγής πληροφοριών της Ένωσης.